Ciekawą sprawą jest również udostępnienie Tour de Flex w postaci plugin’a Eclipsa, co pozwali na przeglądanie przykładów z poziomu Flex Builder’a – zabawka, a cieszy ;)

Jeżeli masz ciekawą aplikację/komponent/bibliotekę/przykład, który miałaby szansę pojawić się w showcase Tour de Flex, należy zgłaszać się za pomocą tego formularza (musisz być zalogowany).

W pierwszym kroku można wybrać szablon badge’a za pomocą opcji “select badge template” w górnym pasku aplikacji.

Początkujący użytkownicy wystarczy, że skorzystają z domyślnego szablonu używając przycisku “Use Default”.

Po wybraniu szablonu wystarczy wskazać nasz plik .air co spowoduje załadownie wszystkich potrzebnych informacji do stworzenia badge’a.

W ostatnim kroku pozostaje zmienić parametr application url tak żeby wskazywał plik z aplikacją na serwerze http a następnie wybranie opcji “export badge” z górnego paska aplikacji.

Jak widzicie jest to bardzo proste i przydatne narzędzie.

P.

Dodając jeszcze parę słów o swoim doświadczeniu to jestem mocno Java’owy ale od pewnego czasu na poważnie zajmuję się programowaniem we Flex’ie i AIR’e. Dodatkowo w swojej karierze zawodowej miałem dużo styczności z technologiami firmy Microsoft a w szczególności .NET’em. Jak widać to daje mi dosyć szeroki horyzont technologii programistycznych w których się specjalizuję lub specjalizowałem.

Jeżeli chcielibyście się ze mną skontaktować jestem dostępny pod adresem: piotr [kropka] walczyszyn [malpa] adobe [kropka] com.

Zapraszam wszystkich do pisania swoich spostrzeżeń, uwag, sugestii odnośnie technologii firmy Adobe a głos wasz zostanie wysłuchany ;) Dodatkowo zapraszam wszystkich na mojego blog’a riaspace.net poświęconego szeroko pojętym technologiom RIA.

Dobrze wystarczy tych konwenansów, przechodząc do sedna sprawy to chciałem się z Wami podzielić pewnym problemem z jakim ostatnio musiałem się zmierzyć. Potrzebowałem sprawdzić jakie klasy ładowane są z zewnętrznego pliku swf. Po chwili szukania w sieci okazało się, że sprawa nie wygląda zbyt dobrze gdyż api nie dostarcza nam takiego interfejsu. Oczywiście mamy dostępną funkcję getDefinitionByName ale to czego mi brakował to getDefinitionNames. Oczywiście okazało się, że inne osoby też miały podobne problemy i zdążyły stworzyć odpowiednie biblioteki z brakującą mi funkcjonalnością.

Tutaj pozwolę sobie wskazać dwie różne implementacje:

• http://etcs.ru/pre/getDefinitionNamesSource/
• http://www.bytearray.org/?p=175

Pozwoliłem sobie stworzyć prostą aplikację AIR’ową o nazwie SWFFinder wykorzystującą jedną z tych bibliotek. Aplikacja ta służy do przeszukiwania lokalnych zasobów komputera w poszukiwaniu pliku swf zawierającego klasę o nazwie spełniającej zadany wzorzec.

Aplikację skrótowo opisuję na swoim blogu http://www.riaspace.net/?p=16 gdzie również zamieściłem linki do źródeł. Oczywiście czekam na Wasze uwagi lub komentarze.

Piotr Walczyszyn Adobe Platform Evangelist w Adobe Systems. Specjalizuje się w technologiach Flex oraz AIR, szczególnie pod kątem rozwiązań enterprise. Posiada również ogromne doświadczenie w Java/JEE, JSF oraz .NET/C#.

Zapraszam do zapoznania się ze szczegółami wdrożenia:

Zapoznaj się też z Flex Framework Caching (użyty w przykładzie) – dzielenie aplikacji na moduły pozwoli Ci przykładowo zapewnić ciągłość pobierania aplikacji po zerwaniu, a następnie wznowieniu połączenia, natomiast FFC obniżyć objętość pliku bazowego, który wczytuje moduły. Poczytaj też o bibliotekach dzielonych – RSL’ach, na pewno się przyda.

new ProductManager(”airappinstaller”).launch(”-launch “+appID+” “+publisherID+” “+appArguments);

*.mxml
<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<mx:WindowedApplication xmlns:mx="http://www.adobe.com/2006/mxml" layout="vertical" verticalGap="50" width="300" height="300" horizontalAlign="center" verticalAlign="middle">
 <mx:Style source="style.css"/>

 <mx:Button label="Restart" click="restart()"/>

*-app.xml

<application xmlns="http://ns.adobe.com/air/application/1.1">
<id>RebootAIR</id>
<filename>RebootAIR</filename>
<name>RebootAIR</name>
<version>v1</version>
  <initialWindow>
    <content>[This value will be overwritten by Flex Builder in the output app.xml] 
    </content>
    <title>Reboot AIR</title>
  </initialWindow>

<allowBrowserInvocation>true</allowBrowserInvocation>


</application>


Pobierz źródła

Ivan zamieścił ostatnio przykład wykorzystania Alternativa3D dla firm konstrukcyjnych, czy zajmujących się obrotem nieruchomości … a tym samym demo, które pokazuje wydajność ich rozwiązania. Muszę przyznać, jestem pod wrażeniem płynności jego działania, (mimo, że cieniowanie jest na teksturach itd…).

Cieszą też inicjatywy w Polsce, mające na celu popularyzację rozwiązań 3D bazujących na środowisku uruchomieniowym Flash Player. Jedną z nich jest forum dyskusyjne alternativa3d.pl – mam nadzieję, że autorzy tej idei będą ją należycie rozwijać, publikować konkretne tutoriale … powodzenia!

Niemniej jednak to, że pojawiają się pewne ograniczenia środowiska, czasami jest paradoksalnie pozytywem, ponieważ automatycznie zastanawiamy się jak maksymalnie szeroko wykorzystać wszystko to, co nam oferuje standardowo Flash Player. Otóż dostęp do mikrofonu (Microphone), czy kamery (Camera) z poziomu Flash’a, Flex’a, czy AIR’a jest banalnie prosty, a to daje duże pole do po popisu, aby próbować niestandardowych metod komunikacji między grą, a graczem i odwrotnie.

Poniżej załączam dwa przykłady jak można wykorzystać do tego celu choćby kamerę internetową.

Przykład 1. (wymagana kamera – tryb 160×120) Sterowanie samochodem za pomocą ruchów ciała, bądź ruchów ręką (palcem wskazującym, całą dłonią, itd…) – ta metoda bazuje na wykrywaniu zmian pomiędzy kolejnymi klatkami strumienia płynącego z naszej kamery. Należy pamiętać o tym, aby podczas testów tło na około nas było możliwie najbardziej jednolite i aby nie poruszało się dużo „obiektów” na raz.

Kod źródłowy można pobrać stąd. Do odpalenia niezbędne są biblioteki Papervision3D 2.0.

Przykład 2. (wymagana kamera – tryb 160×120) Ta metoda bazuje na wykrywaniu koloru przedmiotu trzymanego w ręku i śledzeniu go. Aby ją przetestować, wybierzmy jakieś w miarę jednolite tło, które nie zawiera koloru czerwonego – to ważne. Chwyćmy w rękę jakiś nieduży czerwony klocek, czy inny czerwony przedmiot, a czerwona kula będzie podążała za naszym wskaźnikiem.

Kod źródłowy można pobrać stąd.

Nie ukrywam, że choćby sterowanie konsolą WII może być niezłą inspiracją, aby szukać niestandardowych metod UI dla naszych aplikacji – możliwości wydają się nieograniczane, a joystickiem stają się przedmioty, które trzymamy w ręku, czy nasze dłonie, palce, głowa.

Co do mikrofonu może on również być inspiracją, bo dlaczego nie sterować grą przykładowo przy pomocy detekcji natężenia dźwięku (z pomocą przychodzi tu activityLevel itd…), zawsze można poeksperymentować.

Plik tekstury:

Jeżeli chodzi o import gotowych obiektów, Papervision3D wspiera m.in. format bazujący na XML – Collada ,DAE, ASE, MD2 pojawił się też kiedyś importer plików D3S (starszy format 3D Studio). Jako wieloletni użytkownik Ligtwave’a musze przyznać, że osobiście nie spotkałem się jeszcze z dobrymi eksporterami do formatu Collada, które gwarantowałyby precyzyjne teksturowanie mapami. Dlatego zapragnąłem importować do PV3D pliki OBJ wraz z mapami tekstur i stąd też stworzyłem być może nieidealny na ten czas importer plików OBJ do PV3D, ale taki, który przynajmniej pozwala na precyzyjnie teksturowanie obiektu (podpięcie tekstury itd…) w formacie, który dla mnie jest bliższy i bardziej popularny np. od DAE. Powiedzmy ze wersja importera OBJ jest wersją 0.1alpha ;).

W tej chwili importer ma następujące ograniczenia:

- wszystkie ścianki w obiekcie muszą być trójkątne,
- każdy wierzchołek musi mieć odzwierciedlenia na mapie UV
- obsługiwana jest jedna mapa UV i jeden materiał na obiekt.

Pobierz przykładowy plik OBJ
Pobierz przykłądową teksturę

Importer będzie jeszcze rozwijany – niemniej jednak, jeżeli komuś może się przydać, odpowiednią klasę (Obj3D.as) można pobrać z tego linku.

Konstruktor:
Obj3D (OBJUrl:String, Malterial::MaterialObject3D=null, initObject:Object=null)

Użycie:
var mat1:WireframeMaterial = new WireframeMaterial(0×000000,50,0);
var test_obj:Obj3D = new Obj3D(”hawk_head01.obj”, mat1);
scene.addChild(test_obj, “test_obj”);